قصة كاملة
هند بتفكير:اممم احنا نخلى أبو ندى هو ولى أمرك حتى يبقا ليكي ضهر ويسأل عليه وكده رانيا:فكرك هيرضى هند:أبو ندى رجل طيب وعارف ربنا وبيحبنا وبيتمنلنا الخير رانيا:تمام نكلم ندى وهو هيرجع يكلمني علشان نقرأ فاتحه هند:على طول كده
رانيا:هو قالي انه عايز يبقا فيه حاجه رسمى ما بنا ونتعرف على بعض خلال فترة الخطوبه هند:خلاص هنروح لندى بكره بس بيتها حتى كنت عايزه أطمن عليها رانيا:تماام
عند ندي ندي:الحمد لله إنها جت على اد كده أنا كنت مرعوبه اوى
جاسر:أنت ايه ال نزلك من غير ما تقوليلي يا ندى ندى:كنت نازله أدور عليك علشان اتأخرت
جاسر:ااه أصل أنا عيل صغير وهتوه ندى:ما هو أنا قلقت عليك جاسر جز على أسنانه:ما علينا نزلتي تدورى عليا ايه ال وداكى شقة الرجل دا ندى بدموع:دا الرجل ال أنا ركبت معاه التاكسى يوم الحاد.ثه هو الوحيد ال يقدر يشهد معايا هو ال هيخليني اخد حقى يا جاسر جاسر بهدؤ:أدخلى أجهزي يا ندى هنرجع القاهره النهارده ندي:ايو بس
جاسر بزعيق:ندى مش تعرضيني علشان صبرى عليكى مش ينفذ
ندى بخوف:حاضر “ندى وجاسر ركبوا العربيات وسافروا على بيتهم ال فى القاهره”
*تاني يوم “جاسر وندى كانوا نايمين لما الباب خبط جامد قاموا الاتنين مفزوعين وخرج كل واحد من أوضته” ندي:مين ال بيخبط كده جاسر:أدخلى أنت جوا وأنا هشوف مين ندي:حاضر
“جاسر فتح الباب لقا رانيا وهند واقفه سانده على عكاز” جاسر:ايوه نعم فيه ايه حد يخبط كده
هند:فيه ايه يا عم أنت دا بيت أختي ما أخبط براحتي جاسر مسح على وشه بغضب:اتفضلي هند زقته بالعصايه ال في ايديه:يذيد فضلك يا أخويا أدخلى يا رانيا أدخلى
“وقفت فى الصاله وفضلت تنادي على ندى” ندي:هند حبيبتى ايه ال جابك بس وأنت لسه تعبانه هند:أروح يعني؟؟ ندي:لا يا حبيبتي والله َما أقصد اتفضلى تعالي.. أدخلى يا رانيا “دخلوا كلهم قعدوا فى الرسيبشن”
جاسر:طيب هدخل أنا أعملكم حاجه تشربوها هند:مانجا والنبى يا ابن عمى ” جاسر بصلها بقرف ودخل”
ندي:نورتونى والله هند:عايزينك فى حوار ندى بقلق:ايه فى ايه هند حكتلها على كل حاجه ندي:والعريس دا جاى امتى رانيا:كلمنى وقالى انه هيجي النهارده بالليل
ندى:ايوه بس دا صعب انه بابا يجي بابا قاعد عند عمى